انجمن کوهنوردی پلی تکنیک تهران

همهن - شهریور امسال

autclimbing — Sat, 04 Oct 2008 11:59:18 GMT

مکان : قله ی 3590 متری همهن

زمان : 1 شهریور 1387

شرکت کنندگان : حسین سرافراز(راهنما)، مرضیه سلطان پور ، رزیتا حمیدی ، رضوان مؤدب ، پیوند جلالی(مسئول فرهنگی)، نیما نوری نژاد(مسئول خرید)، حامد محمدی ، میلاد احمدی(مسئول کوله بندی)، پریسا امامی، فرهنگ رمضانی‌فر (مسئول تدارکات)، ابوالفضل درخشانی(مسئول تدارکات)، مصطفی زرگرچی، ناصر محمدزاده، نادر همه کسی، محسن سعدی( مسئول عکس)، احمد رضوی، هدا مؤدب(سرپرست و گزارش نویس).

قرار ساعت 6:45 صبح بود ، با توجه به اینکه برخی از دوستان دیر سر قرار حاضر شدند ، ساعت 7:15 حرکت کردیم .

به دلیل مشترک بودن برنامه ی غذایی ، غذا توسط گروه تهیه شده بود ، مواد غذایی در مینی بوس ، توسط آقای احمدی ، بین تمامی شرکت کنندگان تقسیم شد . صبحانه در مینی بوس صرف شد .

ساعت 8:45 به روستای امامه رسیدیم هوا صاف و آفتابی بود .روستای امامه ، روستای خوش منظره ای بود ، با درختان زیاد و رودخانه ای با آب زلال .

ساعت 8:50 صعود از ارتفاع 2300 متر آغاز شد . در ابتدای راه، راهنما در مورد نحوه‌ی گام برداری و تنفس صحیح ، توضیحاتی دادند . از ابتدای مسیر ، تا قلعه ی مازیار مسیر سنگی در پیش داشتیم ، که نسبتا سنگین بود و برای احتیاط بیشتر ، بهتر بود از طناب ، برای حمایت ، استفاده می شد . ساعت 9.50 بالای قلعه ی مازیار بودیم ، از بالای قلعه نمای زیبای روستا، در سمت جنوب دیده می شد .بعد از قلعه، تراورس طولانی تا دشت مهرچال آغاز شد. بعد از 1 ساعت، در استراحت دوم ، به درخواست دوستان و تشخیص سرپرست، گروه 2 تشکیل شد که متشکل از نیما نوری نژاد ( سرپرست )، پیوند جلالی ، مرضیه سلطان پور ، احمد رضوی ، رزیتا حمیدی بودند که با سرعت کم به حرکت ادامه دادند .

قلعه مازیار- ابتدای مسیر

بعد از گذر از بین صخره های بزرگ و رودخانه ، دشت مهرچال پدیدار شد. گروه 1 ساعت 13 ابتدای دشت مهرچال بودند ،در مسیرتا دشت ، 2 آبشار بر زیبایی مسیر می افزودند ، که یکی از آنها در مسیر پاکوب قرار داشت و می شد به راحتی بطری‌های آب آشامیدنی را پر کرد. رودخانه‌ای از دشت مهرچال عبور میکرد که علاوه بر زیبایی، می توانست آب شرب کوهنوردان را تامین کند.

با توجه به اینکه ، گروه 2 آشنا به مسیر نبودند ، آقای سعدی در ابتدای دشت باقی ماندند .

گروه 2 ساعت 14:15 به دشت رسیدند و به استراحت، گفتگو و حافظ خوانی مشغول شدند و البته خوردن هندوانه ای که آقای نوری نژاد حمل آن را به عهده داشتند ، بدون اینکه کسی از حمل آن با خبر باشد ، هندوانه سورپریز برنامه بود.

از ابتدای دشت ، حرکت به قله رابه سمت غرب آغاز کردیم .

ساعت 14.20 در بالای قله ی سنگی بودیم که بلندتر از قله ی همهن بود و با قله ی اصلی حدود 5 دقیقه فاصله داشت. بعد از 5 ساعت صعود ، ساعت 14.25 بالای قله ی 3590 متری همهن بودیم .

روی قله

هندوانه ای که آقای احمدی زحمت حمل آن را قبول کرده بودند ، دربالای قله صرف شد ، با توجه به خستگی و اینکه هیچ یک از بچه ها از آوردن آن اطلاعی نداشتند ، با خوشحالی دوستان همراه بود.

هندوانه ی قله

از بالای قله ، روستای امامه در سمت جنوب ، دریاچه ی بختگان در جنوب شرق و چندین قله مانند خلنو ، خرسنگ ، آبک قابل رویت بودند ، که این منظره ی زیبا ، انرژی برای برگشت از قله را تامین می‌کرد .

آنتن دهی موبایل‌، از ابتدای مسیر تا کمی بعد از قلعه ی مازیار و همچنین بعد از دشت تا نیمه های راه ، امکان پذیر بود .

ساعت 14:45 حرکت به سمت پایین آغاز شد و بعد از 1 ساعت و نیم ابتدای دشت بودیم ، صرف نهار و استراحت 30 دقیقه به طول انجامید و همراه گروه 2 آغاز تراورس با نم نم باران .

به دلیل خطرناک بودن مسیر رفت، با تشخیص راهنما، نرسیده به قلعه مازیار، مسیر به سمت راست آن تغییر کرد که شن اسکی کوتاهی در پیش داشتیم .

مصدومیت یکی از دوستان ، حرکت را کند کرده بود. ساعت 19:15 در محل قرار با مینی بوس بودیم، اما به دلیل اشتباه متوجه شدن راننده، ایشان در روستای آهار بودند که بعد از تماس با ایشان، ساعت 8:30 به محل قرار رسیدند و بعد از 1ساعت و نیم حرکت، جلوی درب ولیعصر بودیم .

افطاری کلکچال(سری دوم)

autclimbing — Fri, 03 Oct 2008 16:42:18 GMT

تقویم چیده می شود هر چند کمی با تاخیر!

autclimbing — Sun, 28 Sep 2008 10:42:25 GMT

دوشنبه این هفته تقویم پاییز و زمستان انجمن نهایی می گردد. هیئت ریئسه تقویم پاییز و زمستان را این هفته به جلسه می آورد تا نظر دوستان را در مورد کم و کاستی های آن بشنود و تغییرات لازم را در صورت نیاز بدهد. از تمامی دوستان دعوت می شود تا در این جلسه که عصر روز دوشنبه برگزار می گردد شرکت جویند تا از نظرات آن ها بهره مند شویم.

در این جلسه همچنین گزارش برنامه های اشتران کوه و افطاری کلکچال نیز ارائه می گردد.

افطاری کلکچال به روایت تصویر(سری اول)

autclimbing — Sat, 27 Sep 2008 14:49:18 GMT

تاکنون بالغ بر 160 نفر در افطاری پنج شنبه شب انجمن

autclimbing — Mon, 22 Sep 2008 12:08:18 GMT

شمار همنوردانمان در برنامه ی افطاری روز پنج شنبه (4 مهر 87) به 160 نفر رسید. تبلیغات پی در پی یاران رافعی از جمله حمید جهاندار، امین دلشاد و... به صورت نوین و با پخش برگه های کوچک جمعیت قابل توجهی را دیروز ظهر راهی جلسه ی انجمن کرد. قرار بود تا جلسه 12.5 تا 13.5 باشد که به دلیل تشکیل کلاس راس ساعت 13 جلسه زودتر خاتمه یافت. خیلی ها در موقع ختم جلسه ثبت نام کردند. جلسه ی خوبی بود صداقت نژاد هم آمده بود تا گزارش عملکرد تیم 18 نفره ی اشترانکوهش را بدهد که متاسفانه به دلیل ضیق وقت به هفته ی آینده موکول شد.
گفتنی است برنامه ی اشتران کوه این هفته با یک تغییر کوچک در کادر سرپرستی خود از میلاد احمدی به سینا صداقت نژاد و راهنمایی میلاد احمدی با شرکت ۱۸ نفر با موفقیت برگزار شد. تیم صداقت نژاد صبح روز سه شنبه به قصد درود از تهران حرکت کرد و صبح روز پنج شنبه توانست قله را صعود کند. مسیر برگشت تیم نیز رفتن به سمت دریاچه گهر بود که خوشبختانه ۱۷ نفر از ۱۸ نفر عصر همان روز به دریاچه گهر رسیدند و یک نفر دیگر نیز به دلیل کار پیش آمده برایش، روز نخست کنار چشمه ی گل گل از تیم جدا شد و مسیر آمده را بازگشت.
اعضای این تیم عبارت بود از : سینا صداقت نژاد(سرپرست)، حسام نوریان، هدی مودب، هوتن بوی افراز، محمد دارینی، مژگان مقدم، پیوند جلالی، روزبه خدام باشی، محمد گلکار، حسام صداقت نژاد، میلاد احمدی(راهنما)، فاروق حلاج، سجاد ویس مرادی، مرتضی یعثوبی، سعید بهجو، امیر حسین حسینی، حامد محمدی، حمید بیاتی.

این تیم صبح روز جمعه به تهران بازگشتند.

در جلسه ی دیروز ابتدا حمید جهاندار اولین عضو 86ی انجمن! به نیابت از کل انجمن سخنان خود را در مورد چگونگی برنامه های انجمن و شرایط آمدن و شرکت کردن در برنامه های این گروه بیان کرد و سپس رافعی را خواند تا در مورد برنامه ی افطاری توضیحات کافی را بدهد. تخفیف 50 درصدی هزینه ی برنامه به ورودی های جدید از ایده های رافعی و یارانش برای آشنا کردن دانشجویان جدیدالورود با فعالیت های انجمن و جذب آن ها بود.
جلسه نیز ساعت 13:10 خاتمه یافت.

اطلاعیه

autclimbing — Mon, 15 Sep 2008 18:52:18 GMT

پنج شنبه- ۴ مهر

شما کجا افطار می کنید؟

ما می ریم کلکچال.

شما هم میاید؟؟؟؟؟

برنامه ی افطاری انجمن از آن برنامه های به یادماندنی سالیانه انجمن است. منظورم این است که سالی یک بار اجرا می شود. اما همان یک بار شور و شوق خاصی دارد. همه می آیند از قدیمی و جدید از با تجربه و کم تجربه از دختر و پسر. برنامه برنامه ی جالبی است مخصوصا اگر سرپرست برنامه آقای رافعی باشند. کم نیست مدیریت برنامه ای با تعداد بالا. ولی رافعی با یاران کم و بیش جدید خود در تلاش است تا برنامه ی خوبی را در ذهن دوستان خاطره نشین کنند. فعالیتشان در خور توجه است. از تبلیغ برنامه که دلشاد جدا وقت گذاشت و دانشگاه را با تبلیغ های خود به کمک نوریان خوب پوشش داد. از خود رافعی که این چند روزه در پی اجرای برنامه های در سر داشته ی خود در تلاش است و دوستان دیگر. امروز جلسه تشکیل شد و ثبت نام افطاری در مرحله اول با تعداد بیش از ۴۰نفر انجام شد. مرحله ی دوم از امروز آغاز می گردد و تا دوشنبه ی هفته ی آینده ادامه دارد. جلسه که تمام شد حلقه ی یاران رافعی زده شد و بحث حول و حوش برنامه ای خود در افطار چرخید. رافعی برنامه ها را تقسیم کرد. چندی از دوستان دختر خوابگاهی زحمت پاک کردن سبزی را برعهده گرفتند یکی مسئول نان شد و یکی مسئول تشریفات دیگر و سپس قرار شد تا دلشاد مصممتر از قبل این هفته نیز پوشش خبری مناسب داشته باشد تا انجمن تعداد بیشتری را میزبان باشد.

گویا چیزی که یاران رافعی در سر دارند فراتر از ۷۰ یا ۸۰ نفر است که البته آن ها به این دل نبسته اند و در صدد تشکیل محفلی پرتر و شلوغ تر هستند. سخن از قدیمی ها نیز بود. گویا آن ها از اعضای فارغ التحصیل هم دعوت شرکت در برنامه را گرفته اند. چه خوب که محفلی بشود زیبا با افراد مختلف از سال های مختلف. امیدواریم این گونه اتفاق افتد. قرار است عصر روز پنج شنبه ای یو تی کلایمینگی های تازه و قدیمی همگی به سمت پناهگاه کلکچال راهی شوند و دوستی هماهنگی همصدایی کوهنوردانه ی خود را به بهانه ی ماه رمضان جشن بگیرند. همچنین سعی دارند این جشن آغازی باشد برای آشنایی بچه های جدیدالورود امیرکبیری با این گروه پایا و مانا. و عهد و پیمانی ایجاد شود بین پیشکسوت ها و جدید تر ها. باشد که آن ها نیز ادامه دهنده ی راه گذشتگان خود و آرمان ها و اهداف آن ها باشند.

انجمن کوهنوردی دانشگاه امیرکبیر همه ی امیرکبیری ها -چه دانشجو و چه غیردانشجو چه کوهنورد و چه غیرکوهنورد -را به این جشن بزرگ دعوت می کند تا محفلی شاد و به یادماندنی را در کنار هم رقم بزنیم. دوستانتان منتظر حضور گرم شما در این جشن-کوه بزرگ هستند. شما نیز به جمع کوهنوردان امیرکبیری بپیوندید.

زمان : پنج شنبه - عصر

مکان : اردوگاه(پناهگاه) کلکچال

سرپرست برنامه : مهدی رافعی

یاران سرپرست: مریم سلطانپور نسرین مهدیخانی هدی مودب پیوند جلالی سینا ابراهیمی حامد محمدی سینا صداقت نژاد امین دلشاد.

دوستان در صورتی که دوست دارید در فراهم آوردن جشن همکاری کنید -چه به صورت مالی و چه به صورت عملی- با سرپرست برنامه تماس بگیرید. دست های پرتوان شما قطعا در بهتر اجرا شدن برنامه موثر است. پیشاپیش از همکاری شما متشکریم.

جهت شرکت در برنامه : یا در جلسه هفته ی آینده ی انجمن حضور یابید یا حضور خود را به یکی از مسئولین ثبت نام اعلام کنید و هزینه ی برنامه را پرداخت نمایید.

جلسه هفته آینده: یک شنبه ساعت ۱۲:۳۰ کلاس ۳۰۱ دانشکده فیزیک

هزینه ی برنامه : ۲۰۰۰ تومان

شماره های تماس:

مهدی رافعی: ۰۹۱۰۲۰۰۹۴۴۳

امین دلشاد: ۰۹۱۴۳۴۹۹۳۲۷

افطاری سبک آماده خواهد شد. اگر تمایل داشتید با خودتان کمی خوردنی و شاید یک وعده غذا بیاورید بهتر است. کفش مناسب لباس گرم و چراغ پیشانی -در صورتی که ندارید چراغ قوه- و یک بطری آب وسایلی است که در برنامه به آنها نیاز خواهید داشت.

برگ جهان

autclimbing — Tue, 09 Sep 2008 13:12:18 GMT

گزارش برنامه گلگشت برگ جهان(۱۳۸۷/۶/۸)

افراد شرکت کننده:

احسان ... ، امیر ... ، سینا خلیلی (اعضای گروه کوهنوردی دانشگاه شریف)، سمانه ابولپور، پیوند جلالی، فرهنگ رمضانی فر، محمد مهدی مشکی، ابولفضل درخشانی، آقای محمدی (راهنما)، ناصر محمد زاده، محسن سعدی، مرضیه سلطان پور، مریم سلطان پور، محمد جعفری، هورا ... ، هما ... ، محمدرضا ... ، ستوده نوریان، حسام نوریان (سرپرست برنامه، گزارش نویس).

برگ جهان روستایی است که از افجه می توان به آن جا رسید. هنگام ورود به افجه تابلویی نه چندان سالم وجود دارد که جهت رسیدن به روستای برگ جهان را مشخص کرده است. جاده از افجه به برگ جهان آسفالت شده است و مینی بوس پس از طی ۷ کیلومتر از افجه به برگ جهان رسید. ۷:۳۰ از سر خیابان رشت حرکت کردیم و ۹ صبح برگ جهان بودیم. در سمت شرق روستا پاکوبی است که به رودخانه منتهی می شود و سپس به چشمه ای که از ارتفاعات لار سرچشمه می گیرد می رسد. وقتی به چشمه رسیدیم به سمت سرچشمه که ۳ ساعت پیاده روی است حرکت کردیم. اول شیب تند و بعد حالت دشت به خود می گیرد. دشت از دشت هویج کوچکتر ولی از دشت جانستون و پیازچال بزرگتر است. تا ساعت ۲:۳۰ در دشت یا محل سر چشمه ماندیم. اگر شیب جلو را ادامه می دادیم که ۴۵ دقیقه سراشیبی تند است به قله لار می رسیدیم و پشت قله، دشت لار واقع شده است. و برای رسیدن به افجه باید روی یالی که به قله لار منتهی می شد، می رفتیم و آن سوی یال دشت هویج واقع شده است. مسیر برگشتمان از سمت جنوب دشت بود که بعد از نیم ساعت بالا رفتن روی زین رسیدیم و از پاکوبی که تقریبا کف دره بود پایین آمدیم. مسیر دره به یک جای دشت مانند که باغ هایی در آن جا واقع شده بود می رسید. از آن جا به بعد دره خطرناک می شد به همین دلیل ادامه پاکوب از سمت راست باغ های آن جا شروع می شد و به روی یال منتهی می شد. بعد از یک سراشیبی تند از روی یال از سمت غرب ساعت ۷ وارد روستا شدیم. اجرای برنامه بدون راهنما غیرممکن است. برای برگشت به ترافیک برنخوردیم چون از سد لتیان آمدیم نه از افجه. قبلا جاده از برگ جهان به سد لتیان خاکی بوده ولی الان آسفالت شده است.

اطلاعيه

autclimbing — Fri, 05 Sep 2008 19:49:48 GMT

اطلاعیه

autclimbing — Wed, 03 Sep 2008 09:55:06 GMT

کلیک از نگاهی دیگر

autclimbing — Wed, 03 Sep 2008 09:33:18 GMT

نگارنده: مهدي رافعي

با تقدير از منصور احمدي و محمد مينائي بدليل كمك به تكميل گزارش و نيز با تشكر از حميد حسنزاده و بابك ضيا بخاطر بازخواني و ويرايش متن.

برنامه كليك اگر چه با موفقيت اجرا شد ولي در برنامهريزي و اجرا، داراي نقايص و ضعفهايي بود كه در گزارش برنامه به اغلب آنها پرداخته نشده بود. علاوه بر آن در هر برنامهاي امكان مواجهه با حوادث غير مترقبه وجود دارد كه برنامه كليك نيز از اين قاعده مستثني نبود. در اين نوشتار به بيان ضعفها و مشكلات ايجاد شده در برنامه از ديدگاه نگارنده ي متن پرداخته خواهد شد، با اين اميد كه چراغي باشد براي اجراي بهتر برنامههاي آينده ي گروه.

پيش از بيان ضعفها و نقايص بايستي ذكر شود كه بدليل برخوردهاي مناسب سرپرست در مواجهه با مسائل پيش آمده، تاثير اين مشكلات بر روند برنامه چندان چشمگير نبود.

اولين ايراد وارد بر برنامه،‌ نحوه ي قرار دادن آن در تقويم و تعيين سرپرست براي آن بود. در جلسه بررسي و تنظيم تقويم تابستاني گروه، براي تاريخ 26 و 27 تير ماه برنامه ي آبشار كمجل در نظر گرفته شد، كه نگارنده براي سرپرستي آن اعلام آمادگي كرد. مدتي بعد آبشار كمجل با دره كليك در وبلاگ انجمن جايگزين شد و تعداد نامزدهاي سرپرستي به عدد دو رسيد. نگارنده اطمينان داشت كه ديگر سرپرست برنامه نخواهد بود چرا كه براي سرپرستي اين برنامه نامزد نشده بود و هيچ هماهنگي نيز براي تغيير برنامه با وي صورت نگرفته بود. ولي شاهد آن بود كه حدودا يك هفته تا ده روز پيش از اجراي برنامه سرپرستي آن به وي ابلاغ گرديد.

تغيير برنامه بدون اطلاع و هماهنگي با سرپرست يا سرپرستان احتمالي، اولين ضعف موجود در برنامه بود. ضعف دوم كه براي ديگر برنامههاي ابتدايي تقويم نيز به چشم ميخورد، فاصله زماني كوتاه بين تاريخ ابلاغ سرپرستي و اجراي برنامه بود. اين مسئله موجب بروز مشكلاتي از قبيل عدم امكان انتخاب دقيق و درست نفرات تيم و نيز تهيه ي بليط براي زمان مناسب گرديد.

بيان ضعف بعدي نوعي نقد بر خويشتن است. پر واضح است كه در برنامههاي فني شناخت و يا اطمينان سرپرست از توانايي هاي افراد تيم ضرورت دارد. در برنامه اجرا شده حضور نفراتي كه پايين تر ازسطح برنامه بودند،(عدم انتخاب صحيح افراد تيم به دليل عدم شناخت مناسب) اگر چه خوشبختانه با حادثهاي همراه نبود ولي فشار زيادي را بر ساير نفرات تيم وارد كرد.

بدون شك همهي اعضاي گروه خواهان رشد و شكوفايي آن ميباشند و اين رشد جز با تربيت افراد با تجربه و ميدان دادن به اعضاي جديدتر امكان پذير نيست. ولي اين سوال مطرح ميشود كه آيا ميتوان براي دستيابي به اين هدف افراد بي تجربه را صبح روز برنامه ثبت نام كرد؟ آن هم بدون داشتن وسايل فني و شناخت توانايي ها، براي حضور در برنامه اي فني؟!!

دو ضعف ديگري كه در برنامه نمود بسياري داشت به برخي نفرات حاضر در برنامه باز ميگردد. اول چانهزنيهاي پيش از اجراي برنامه در نحوهي تامين تداركات و دريافت وسايل فني مورد نياز، و دوم دخالت و اعمال نظرهاي بسيار در تصميم گيريها، در طول برنامه.

افرادي كه به شركت در برنامهاي تمايل دارند بايستي وقت و انرژي كافي را حتي پيش از اجراي برنامه براي آن در نظر بگيرند. براي نمونه، اگر چه در اجراي اين برنامه فاصله زماني بسيار كم بين جلسهي توجيهي و اجراي برنامه (حدودا 26 ساعت) خود دشواريهايي را در هماهنگي، تهيه ي تداركات و وسايل فني به همراه داشت، ولي نمي توانست توجيهي باشد تا نفرات حاضر براي گرفتن وسايل فني مورد نياز خود بهانه بياورند كه: «من دارم غذاي برنامه را درست مي كنم، اگه ممكنه وسايل را برام بياريد»

در مورد مسئله دوم بايد به اين نكته توجه شود كه در اجراي برنامههاي فني سرپرست بيش از هر چيز نياز به آرامش و تمركز فكري دارد تا بتواند در موارد لزوم، تصميمات صحيح را اتخاذ كند. اعمال نظر و داوطلب شدنهاي پي در پي برخي از افراد حاضر در برنامه در هر تصميم گيري و حركتي، گر چه نشان از روحيه ي خوب همكاري و تمايل به فعال بودن فرد دارد ولي مي تواند تاثير منفي در روحيه و تصميم گيريهاي سرپرست داشته باشد، و بايستي از آن اجتناب گردد. بي شك كسي كه براي اجراي برنامه اي بعنوان سرپرست انتخاب مي شود صلاحيت و توان آن را داشته است و نيز قطعا سرپرست هر برنامه اي به توان تعدادي از نفرات تيم خود آگاهي و اطمينان دارد و در صورت لزوم، نظر آنها را نيز جويا خواهد شد. پس بهتر است كه در برنامه تابع سرپرست بوده و از دخالت اجتناب كرد.

در كل مي توان بزرگترين ضعف برنامه را انتخاب نادرست افراد حاضر در برنامه دانست كه بخش اعظمي از آن متوجه نگارنده متن مي باشد. پيشنهاد مي شود كه در اجراي برنامه هاي فني، انتخاب نفرات حتما بر اساس شناخت كافي و اطمينان از توانايي فني و جسمي افراد صورت پذيرد.

و اما مشكلات و حوادث پيش آمده در طول برنامه:

مشكلات از همان ابتداي برنامه آغاز شد. جايي كه قرار ساعت 12:30تا 12:45 رو به روي تعاوني يك ترمينال غرب و حركت، ساعت 13بود، در حالي كه دو تن از دوستان در ساعت 12:45 هنوز چهار راه ولي عصر بودند و ساعت 1:30 به ترمينال رسيدند. صحبت كردن با راننده براي توقف ماشين تا رسيدن آنها، عدم آشنايي دوستان با ترمينال غرب و فرستادن نفرات ديگر براي پيشواز! و راهنمايي ايشان به سمت ماشين! سكانس اول را رقم زد. بهانه دير رسيدن اين بود كه:« تهيه تداركات تيمي كه بر عهده ما بود طول كشيد، چون دير به ما اطلاع داديد كه براي چند نفر تدارك ببينيم». زمان اين اطلاع رساني شب برنامه و بين ساعت 8 تا 9 بود، ولي آيا نمي شد خريدها براي سقف نفراتي كه تعيين شده بود در روز قبل صورت ميگرفت، چرا كه نوع غذا مشخص بود و دوستان به اين مسئله واقف بودند كه شب هنگام نمي توانند براي خريد اقدام كنند.( بدليل محدوديت خروج از خوابگاه در شب)

مشكل دوم هنگام پياده شدن از اتوبوس در نوشهر اتفاق افتاد. جايي كه چون يكي از وعده هاي غذايي گروه به همراه يك تسمه در كوله جاسازي نشده بود، در اتوبوس جا ماند. اعضاي گروه سه ساعت بعد متوجه آن شدند. توجيه اين بود كه:«شما گفتيد غذا را بياريد ترمينال اونجا تقسيم مي كنيم بين بچه ها و وقتي رسيديم(كه البته دير رسيدند)...(يكي از نفرات)غذا را از ما گرفت و داخل ماشين گذاشت. موقع پياده شدن هم كه گفتيد كوله ها را برداريد بريد پايين نفر آخر چك مي كنه چيزي جا نمونده باشه.»

در نهايت شايد بتوان سه عامل را در بوجود آمدن اين مشكل دخيل دانست:1- عدم توجيه درست نفرات توسط شخص هماهنگ كننده 2- دير رسيدن و نيز سهل انگاري خود نفرات(تقسيم اوليه بار قبل از سوار شدن صورت گرفته بود) 3- سهل انگاري نفر آخر در چك كردن نهايي اتوبوس.( قضاوت در مورد ميزان تاثير هر كدام از عوامل به عهده خواننده)

مشكل سوم كمي بعدتر اتفاق افتاد يعني جايي كه دو ماشين براي حركت به سمت كلبه (يعني مبدا حركت) دربست شد، ولي سرعت آنها بسيار متفاوت بود. هيچ يك از نفرات حاضر در برنامه مسير ابتداي جنگل تا كلبه و از كلبه تا آبشار، يعني ابتداي مسير حركت در دره، را قبلا طي نكرده بودند، و راهنماي تيم نقشه GPS نشانه گذاري شده توسط تيم شناسايي بابك ضيا بود. حضور سرپرست در ماشين اول و GPS در ماشين دوم موجب قطع ارتباط بين اين دو گرديد.

ماشين اول در نقطه اي كه به اشتباه آن را همان كلبه نشانه گذاري شده شناسايي كرده بودند پياده مي شوند و به ماشين اجازه بازگشت مي دهند، در حالي كه با رسيدن ماشين دوم و مكان يابي با GPS مشخص شد كه هنوز فاصله هوايي چهار و شش دهم كيلومتري تا كلبه مبدا حركت وجود دارد. اين اشتباه اگرچه با خوش شانسي در روز بعد جبران شد( عبور يك نيسان از مسير و رساندن گروه به كلبه مبدا حركت)، ولي مي توانست توان گروه را تا حد زيادي تقليل دهد. در اين مورد، سرپرست در مرحله اول نبايد اجازه مي داد تا چنين فاصله اي بين دو ماشين ايجاد شود و در مرحله دوم چون كلبه را صرفا از روي احتمالات و گفته هاي راننده شناسايي كرده بودند نبايد تا رسيدن ماشين دوم و حصول اطمينان از مكان يابي صحيح، به ماشين اجازه برگشت مي داد.

صبح روز بعد و با رسيدن به كلبه، مشكل بعدي رخ نمود و دستگاه GPS تيم كه از مدل هاي قديمي بود، بدليل هواي ابري و نيز ورود به منطقه جنگلي از كار افتاد. اين مشكل باعث شد تا تيم از مسير اصلي منحرف شده و با مشكلاتي مواجه شود كه در گزارش برنامه به آنها اشاره شده بود. در برنامه هاي فني و يا سطح بالا حصول اطمينان از كارآيي راهنماي برنامه- چه انسان باشد و چه دستگاه- در شرايط مختلفي كه امكان مواجهه با آن در برنامه وجود دارد، پيش از اجراي برنامه ضروري است.

زمان هاي تلف شده ناشي از مشكلات بالا باعث شد تا تيم در ساعت 13 به كف دره، يعني ابتداي مسير حركت درون دره برسد و ساعت 14 حركت خود درون دره را آغاز كند. اين شروع دير هنگام حركت، موجب شد تا تيم نتواند طول كافي از مسير دره را در روز اول طي نموده و به محل مناسبي براي شب ماني برسد. در مورد محل شب ماني و خطرات آن در گزارش برنامه به تفصيل صحبت شد. بروز اين مشكل تحت تاثير دو عامل بود. اول نداشتن ديد درستي از مسير و ميزان فاصله تا محل مناسب براي شب ماني و دوم عدم تمايل سرپرست به برخورد با تيم دوم (به سرپرستی بابک ضيا) كه قرار بود بعد از ظهر آن روز به محل آبشار برسند و صبح روز بعد حركت خود را آغاز نمايند. گر چه حركت كند تيم و خسته شدن زود هنگام نفرات (بدليل اتلاف بخشي ازانرژي در طي فاصله كلبه تا دره) نيز مزيد بر علت شده بود. بهتر بود كه با توجه به مسائل ذكر شده و تاخيرهاي بوجود آمده حركت درون دره به صبح روز بعد موكول مي شد.

روز دوم برنامه با حادثه اي غير مترقبه و بسيار دور از انتظار همراه بود، مشاهده ي جنازه اي در مسير حركت، اگرچه جنازه بالا تنه نداشت و بعلت باد كردن و فساد شبيه قارچ شده بود، ولي تشخيص اينكه به يك انسان تعلق دارد كار چندان دشواري نبود.

از آنجايي كه افراد مختلف توان روحي متفاوتي دارند و ديدن چنين صحنه هايي مي تواند تاثير منفي شديدي بر روحيه برخي از افراد داشته باشد، چگونگي مواجهه با آن در برنامه هاي اين چنيني بسيار مهم است. اولين اقدام مي تواند ممانعت از آگاهي ساير نفرات تيم باشد. يعني نفراتي كه جلوتر حركت مي كنند و با چنين صحنه هايي مواجه مي شوند، بايستي حتي المقدور جهت حركت را تغيير دهند و يا حواس نفرات را بگونه اي پرت كنند كه متوجه موضوع نشوند و تنها آگاه كردن سرپرست كافي مي باشد.

متاسفانه اين مسئله در برنامه رعايت نشد و عملكرد نادرست نفراتي كه براي اولين بار با صحنه مواجه شده بودند، باعث شد تا بيش از نيمي از افراد گروه صحنه را ببينند و تقريبا همه از آن آگاه شوند. اين ديدار و آگاهي تاثير بسيار بدي بر روحيه برخي از نفرات حاضر در برنامه گذاشت و بشدت توان جسمي آنها را نيز تحليل برد. عدم نگاه به بالا، عدم خوردن غذا بمدت بيش از20 ساعت، احساس تهوع، كند شدن ريتم حركتي و فرو رفتن در خويشتن از نشانه هاي ظاهري اين درهم ريختگي روحي بود. در چنين حالت هايي عملكرد ديگر اعظا گروه بسيار مهم مي باشد. آنها نبايد اجازه دهند تا فرد تنها شده و در افكار خود فرو رود. بلكه بايستي با وي صحبت كنند و در صورت امكان با توضيح و توجيهات مرتبط و در غير اين صورت با پرت كردن حواس، شخص را از فضايي كه در آن قرار گرفته خارج و سعي نمايند تا روحيه او را بازسازي كنند.

مسئله ديگر اطلاع رساني چنين حوادثي به مقامات محلي مسئول مي باشد. البته اين اطلاع رساني به مقامات محلي توسط تيم صورت نگرفت، از دلايل اين عدم اطلاع رساني مي توان كمبود وقت و عدم تمايل به درگير شدن با عواقب آن!!!! را نام برد. بايستي ذكر شود كه دو نفر از اعضاي گروه تصميم داشتند كه اين اطلاع رساني را در زماني ديگر صورت دهند ولي اين اطلاع رساني در روز بعد توسط تيم ضيا صورت گرفته بود.

مشكل بعدي كه شب هنگام و تا صبح برخي از نفرات تيم را آزار داد، سرما بود. با توجه به هواي منطقه، فصل اجراي برنامه و مشورت با افراد خبره در جلسه توجيهي عنوان شد: «در صورتي كه سرمايي نباشید! و از توان بدني مناسبي برخوردار باشيد، يك كيسه خواب براي هر دو نفر كافي است. انتخاب بر عهده خود شماست»، ولي آن شب برخي كه غالبا تجربه ي چنين برنامه اي را پيش از اين نداشتند از انتخاب خود ناراضي بودند و اصلا شب راحتي را تجربه نكردند. «قضاوت در مورد اين بخش بر عهده خواننده»

پايين تر بودن توان جسمي و فني تعدادي از نفرات حاضر در برنامه از سطح چنين برنامه اي، مشكلاتي را در طول برنامه بوجود مي آورد، كه در قالب وارد شدن فشار بيشتر به برخي ديگر از اعضا جبران مي شد. يكي از اين مشكلات زمين خوردن و آسيب ديدن زانوي يكي از نفرات بدليل تحليل توان جسمي بود كه اگرچه خوشبختانه مصدوميت جدي به همراه نداشت ولي آهنگ كند حركتي گروه را كندتر كرد. در اين زمينه در بالا به تفصيل سخن رفت.

نكته پاياني نه ضعف برنامه بود و نه مشكل پيش آمده در در برنامه، بلكه معضلي است كه در برخي از برنامه ها و در مواجهه با برخي از افراد شاهد آن هستيم و آن عدم توجه به توصيه ها و هشدارها است. به بيان ديگر سهل انگاري هاي شخصي افراد. براي نمونه، گرچه قبل از اجراي برنامه و در طول آن مكررا بر ضرورت آب بندي محكم و اصولي وسايل تاكيد شد، ولي باز هم يكي از افراد گروه مجبور به باقي گذاشتن كيسه خواب خود در ميانه راه شد، چرا كه وزن كسيه خواب به اضافه آب نفوذ كرده در آن، فوق العاده زياد شده بود!!!

در پايان مجددا متذكر مي شود كه مسائل و مشكلات پيش آمده در برنامه در اين گزارش اندكي بزرگنمايي شده بود تا ملموس تر گردند، با اين اميد كه در برنامه هاي بعدي شاهد بروز چنين مشكلاتي نباشيم.