انجمن کوهنوردی پلی تکنیک تهران

گزارش برنامه ی قله ی جانستون

(به تاریخ جمعه 19/8/1386)

سرپرست: میلاد احمدی (گزارش نویس)

شرکت کنندگان:

آرش ناطقی، فرشته نظری، حسام نوریان، حسین جعفری، محمد سخایی، نادر همه کسی، ایمان موفق، فرزاد فرهادیار، حمیدرضا جهاندار، فرید بچاری صالح.

پیش از برنامه:

ساعت شش صبح است که پیام کوتاهی مرا از خواب بیدار می کند. ابوذر است  "miri kuh" ، دوزاریم می افتد، احتمالا می خواد بپیچاند! چی بگم چی نگم، "are".  پیام کوتاه بعدی در جوابم می رسد"man gharar bud jaye reza sarparste barname basham alan aslan halam khub nist yeki beshe sarparast az beyne khodetun.be ranande ham 35 ta 40 bayad pul bedin".  شش و نیم قرار ماست در رشت. سرپرست اصلی این برنامه رضا لطفیان بوده که مشکلی برایش پیش اومد و به ابوذر محول کرده، در راه به سمت دانشگاه با رضا تماس می گیرم، سرپرستی به اسم من رقم می خورد.

برنامه:

از ساعت یک ربع مانده به هفت که از سه راهی خ.رشت – خ.ولیعصر راه افتادیم تا روستای آبنیک که محل برنامه بود خالصی یک ساعت و نیم راه بود. یک ساعت ونیمی که سکوتش بیشتر از سخنش بود، راننده ی خوش برخورد و آهار روی ما که به خاطر ما امروز راه عوض کرده بود، آرام و خونسرد گرم کار خود بود و احتمالا در فکر آهار بعدی،آهار پس آهار، من نیز در فکر بنر و میوه ی گردهمایی بودم و گهگاه از برنامه ی دماوند زمستانه ی امسال با آرش بحث می کردم و چندی هم با فرشته از گردهمایی، بچه های دیگر هم یا یکی چرت می زد، یا یکی می خورد یا یکی بیکار نشسته بود، به هر ترتیب یه جوری می گذروند و تنها کسی که در این میان گوشه عزلت اختیار کرده بود! حمید بی چاره ی بی پیشونی بود که از شانس بد، صبح برنامه، از سر خیرخواهی دستی به گل و گوش ماشین بابا کشیده بود و  سر پیچ سمیه - مفتح، مستقیم  و بی برو برگشت رفته بود توی درخت و حالا دست بر پیشانی نداشته اش و سر به زیر، احتمالا تو فکر درخت بود، خوب مشخصه که گوشه ی عزلت و صراط مستقیم و ... با پیچ آبش توی یه جوب نمی ره و طبیعتا می خوره به درخت! وارد مباحث فلسفی شدم و کار، کار ما نیست، می سپارمش به بزرگان خواننده، پا جای پای بزرگان نباید گذاشت بی خیال. راستی یادم رفت از جای قله بگم، از تهران به سمت شمال شرقی [جاده ی فشم] که راه بیفتیم اگه اشتباه نکنم یک ساعتی داریم تا برسیم به روستای(یا بخش) فشم دقیقا ته این روستا(یا بخش) می رسیم به یک سه راهی، یکیش که خودمون توش هستیم و حرفی توش نیست، یکیش هم سمت چپه و حرفی توش هست و می ره دیزین (قله های آبک، سرکچال ها، خلنو [زمستانه] و سنگنوردی هملون) راه سومیش هم همونیه که می ره آبنیک و لالان و اگه اشتباه نکنم تابلوی سر سه راهی نوشته شده آبنیک - دیزین(اگه کسی مطمئنه چی نوشته شده بگه درستش کنم). بگذریم، نیم ساعت بعد می رسیم به یک روستای میانراهی به اسم زاگون، توی همون روستا جاده ی فرعی ای در دست چپ جاده هست که دم لالان می شه، چهار، پنج کیلومتر جلوتر فرعی دومی هست که بازم سمت چپه ولی با اسم روستای آبنیک.

آبنیک روستایی است بسیار شبیه لالان، از محیط خود ده گرفته تا رودخانه ای تو دل ده و حتی یافتن مسیر قله [جانستون]، همگی رونوشتی است از لالان. یافتن مسیر قله در آن چندان سخت نیست، وسط های روستا، جاده یک کمی خم می شه بعد از همین خم یا بهتره بگیم پیچ، پل ماشین رویی هست که ما رو می بره سمت چپ رودخونه. برای افتادن در مسیر اصلی باید از این پل گذشت. از این جا به بعدش هم  تا دشت جانستون مسیر قله پیرو بستر رودخونه است. پاکوبی با این مشخصه که اول سمت چپ روده و سپس سمت راست. به دشت که می رسیم –منظورم همان سرچشمه ی رودخونه است- دوباره می رویم سمت چپ رود و عمود بر راستای رود نمایی از قله ها را می توان دید. سمت چپ ورزاب چهار، وسط جانستون و سمت راست ِراست خرسنگ. برای رفتن به جانستون دو مسیر هست یکی با انداختن روی یال سمت چپ  و رسیدن به ورزاب چهار و سپس جانستون[همانی که ما رفتیم]، یکی هم از سمت راست با شیبی بسیار تند که باید دامنه را کشید بالا و یک راست می رسد قله ی جانستون. 

تیم ما ساعت هشت و نیم صعود خود را با سرعت خوبی شروع کرد، وقتی راهنمایی نیست و هدف قله است چاره ای بهتر از سرعت بالا نیست همین است دیگر باید اینقدر خوب بروی که جا برای اشتباه کردن داشته باشی، عقب دار تیم مشخص بود و جلودار هم مشخص هر کس هم مختار تا با هر سرعتی که بخواهد بیاید با این شرط که تا دو هر جا هست باید به سمت پایین سرازیر شود.   

نخستین گروه ما(سه نفر) دوازده و سی و پنج دقیقه روی قله بود. آسمانی کاملا صاف، پوشه ای لکه مانند از برف بر پشت قله ، هوایی سرد، بادی سوزناک وزان و ما هم دستکش و کلاه کرده، درون سنگ چینه نشسته. منطقه کمی برایم گنگ است موبایل هم که کاملا خط می دهد، رضا هم که قبلا این منطقه را خورده، چاره اش هم یک زنگه، در حین صحبت با رضا گروه دوم (دو نفر) به جمع ما اضافه می شود،(دوازده و پنجاه وپنج دقیقه).

پنج، ساعت قرار ما بود با آقای راننده. بند و بساط خود رو جمع کردیم و دم رفتن بود که یکی دیگر از بچه ها رو نزدیک قله دیدیم، وقتی برای ماندن نبود با منتظر ماندن بچه ها زیر قله و صعود من و نادر در حد یک سکسک کردن ویک عکس، نفر ششم ما هم از قله بی نصیب نمی ماند.

برای برگشت از جانستون تا رسیدن به دشت، مسیر چندان جالب و راحتی وجود نداره – یا ما ندیدیم!- دلیلش هم شیب تند دره های زیر قله است. مسیری که ما انتخاب کردیم  مسیر جانستون- ورزاب – دره بود و بدبختانه سرد شدن هوا در این موقع از سال و بارش حسابی نداشتن باعث شده بود تا زمین تا حدودی سفت و یخ زده باشد. به هر شکلی بود آمدیم و نرسیده به دشت مابقی بچه ها را دیدیم که قسمتی از مسیر سمت راستی قله را صعود کرده بودند و در حال برگشت بودند. دنباله ی راه را با هم آمدیم.

بیشتر بچه ها به موقع رسیده بودند کنار ماشین، و ما که می رسیدیم ،بقچه ها باز کرده مشغول بودند، ما را ته کاسه ای بیش نمانده که برای آدم گشنه که نون و کلوخ را از هم تشخیص نمی دهد، خود غنیمتی است، چار لقمه ای نثار جان و سریع سوار ماشین.

در راه هم طبق رسم همیشگی که جدیدیها، اولین 4000یها و ... باید شیرینی بدهند، ماءالشعیری را مهمان بچه ها می شویم و ساعت هفت و ... هم می رسیم تهران. 

نوشته شده توسط در پنجشنبه 24 آبان1386 ساعت 21:48 موضوع گزارش برنامه | لینک ثابت

برداشتی از مراسم اولین گردهمایی سالیانه کوهنوردان دانشگاه صنعتی امیرکبیر

(گرامیداشت صعود همزمان به پانزده قله مطرح ایران(شهریور85) و مجمع عمومی سالانه انجمن)

دوشنبه 21آبانماه1386

می گویند یکی از دلخوشیهای ما ایرانیهای شرقی، یاد گذشته هاست. شاید همین بهانه کافی باشد تا برای دیدار دوستان هم که شده آنقدر انگیزه داشته باشیم که در مراسم شرکت کنیم. گرچه شروع رسمی مراسم ساعت 5 عصر اعلام شده، اما خوش و بش های جانانه حضار را آنقدر سرگرم می کند که تاخیر نیم ساعته در شروع برنامه محسوس نیست. سرافراز با لحن خودمانی، ساده و رک همیشگی اش بخوبی مجلس داری می کند. جستجوی چهره های آشنا در جمع و سلام و احوالپرسی از دور یا نزدیک، توجه به صحبتهای خانم رحمانی فرد بعنوان سرپرست فعلی گروه-که البته تا پایان جلسه مسئولیتش را به فرد شایسته ای واگذار می کند- و پر کردن فرمهایی که خانم شمسی خانی برای معرفی و عضوگیری اولیه انجمن کوهنوردان فارغ التحصیل دانشگاه توزیع کرده اند ، دلمشغولی اصلی حاضرین است. آمفی تئاتر طبقه هفتم دانشکده معدن در ضلع شرقی دانشگاه هنوز آنقدر جا دارد که مهمانها از راه برسند. پیشکسوتان و بنیانگذاران  اولیه گروه (آقایان شیرمحمد و چاووشی و ...) اینجا هم پیش قراولند و از ابتدای جلسه حاضرند. گزارش عملکرد یکساله گروه توسط سرپرست با صدایی نافذ و زیر و تصاویری از برنامه های یکسال گذشته با ذکری از فراز و نشیبها ، تم اصلی است. دستور بعدی که تقدیر از شرکت کنندگان در برنامه 15 قله (شهریور 85) است بخوبی توسط سرافراز، اجرا می شود. فضا، دانشجویی است و ساده و کمتر کسی است که دعوت مجری را برای سخنی کوتاه اجابت کند و ای کاش سرافراز، مجری نبود تا آنچنانکه شایسته اوست تقدیرش کنند.  در دکور صحنه، چینشی هوشمندانه از بسته های کاملا مکعبی در سه ردیف که تداعی گر پرچم سه رنگمان است، جلب نظر می کند. شرکت کنندگان در برنامۀ 15 قله، به ترتیب ساعت صعودشان در روز 24 شهریور پارسال، از زردکوه ابتدایی تا توچال انتهایی با تشویق حاضران و به فراخور اینکه نایب دوستان غایبشان هم هستند، یک یا چند بسته مکعبی نصیبشان می شود. لیوانی مزین به آرم یادبود از بهترین گزینه های موجود برای محتوای این جوایز بود. شاید اگر حضور پدر  و مادر نیما یزدی پور به عنوان یکی از همنوردان پر افتخار گروه و یاد لیلا بهرامی و سایر همنوردانمان که در جمع ما حضور نداشتند، نمی بود، کار امروز کامل نمی شد. آقای چاووشی سخنران بعدی است که از همه به ویژه سرپرستان پیشین گروه دعوت می کند برای برنامه کلکچال 8 آذر، تا همفکری کنند برای انجمن نوپای کوهنوردان فارغ التحصیل. در اقدامی نمادین و ابتکاری جالب، سرافراز بازار مکاره ای راه می اندازد که در آن بخوبی بخشی از سرمایه های معنوی گروه را به عینیت مادی می رساند و در این معامله، لوح فشرده گلچین عکسهای گروه از نخستین برنامه ها تا کنون، بهانه خوبی برای همیاری است. تجلیل از محمد مینایی  با یک حلقه طناب 10.5 ماجرای جالبی است که او از این تقدیر به قول خودش شوکه شده است. آقای دایی چین، بازرس فنی کار و تازه فارغ التحصیل گروه، با بیانی شیوا میداندار اداره این بخش است. چقدر خوب شد که دوستان فراموش نکردند از همنورد بلندقامت شیرازی و سرپرست مثال زدنی گروه در دوره پیش(محسن انواری)، تقدیر کنند. انواری گرچه سخنهای شنیدنی برای گفتن داشت، با آرامش همیشگی اش به گرفتن هدیه از خانم رحمانی فرد اکتفا کرد. حالا واقعا وقت پذیرایی بود. این بخش   از برنامه در بیرون سالن با نسکافه و چای به همراه شیرینی و موز، کام دوستان را شیرین کرد. حتی اینجا هم خانم عزیزی لحظه ای فروگذار دوربین نیست و مدام مشغول ثبت لحظه هاست. ادامۀ مراسم با عکس یادگاری دسته جمعی و تکنیکهای پیشرفتۀ آقای کج کلاهی(عکاس)همراه است.

دیگر وقت انتخابات است و دوستانِ سه بیست و ششمی بعنوان رای دهنده و پنج دوازدهمی بعنوان نامزد، در سالن باقی مانده اند. واجدین شرایط نامزدی سرپرستی گروه، یکی یکی دلایل خود را برای نامزدی یا انصراف می گویند و برخی هم نمی گویند. میلاد احمدی و خانم خوشخو نامزدهای سرپرستی گروه و سرافراز و حسین نژاد برای سمت بازرس گروه، گزینه های موجودند. حقا که میلاد برادر خلف منصور است و این از نطق انتخاباتی اش پر واضح است. اما حیف که حوصله جمع کمتر از آن است که بگذارد برنامه هایش را با تفصیل تشریح کند. خوشخو هم با چهره ای همیشه خندان، اولویت کاری اش را بیشتر جذب نیروی تازه و توسعه کارهای فنی می داند.  در نهایت ازجمع 23 رای، احمدی، سرپرست و سرافراز، بازرس می شوند. تبریکهای صمیمانه و آرزوی موفقیت برای دوستان تازه منتخب کم کم به خداحافظی پیوند می خورد. در جمع آوری غنایم حاصل از پذیرایی همیشه باید به یاد دوستان خوابگاهی بود. اینجا هم مثل کوه یادمان نمی رود وعده گاهمان را پاکیزه تر از  آنچه یافته ایم ترک کنیم و امروز، باز هم انگیزه مشترک ما در دوستی با طبیعت و کوهستان، با همت چند همنورد خوب جامۀ عمل پوشید؛ چقدر ستودنی است این انگیزه و چقدر والاست این همت.

  نگارنده: حمید حسن زاده

گزارش تصویری برنامه را در بلاگ گرد هم آیی ببینید.

نوشته شده توسط در سه شنبه 22 آبان1386 ساعت 12:13 موضوع مقاله و یادداشت | لینک ثابت

برنامه کویر به دلیل تقارن با امتحانات میان ترم  به  تاریخ 30/8/86 منتقل شد

نوشته شده توسط در یکشنبه 20 آبان1386 ساعت 13:48 موضوع | لینک ثابت

       واجدین شرایط شرکت درمجمع عمومی سالانه

نوشته شده توسط در چهارشنبه 16 آبان1386 ساعت 10:39 موضوع | لینک ثابت

اولین گردهمایی سالیانه کوهنوردان دانشگاه صنعتی امیرکبیر_گرامی داشت صعود همزمان 

به پانزده قله مطرح ایران_ و مجمع عمومی سالانه انجمن 

   دوشنبه 21/8/86 آمفی تاتر  دانشکده معدن

ساعت 17

نوشته شده توسط در دوشنبه 14 آبان1386 ساعت 9:19 موضوع | لینک ثابت

     در جلسه این هفته (دوشنبه 14/8/86_204 دانشکده ریاضی ) خواهیم داشت : 

• گزارش برنامه گلگشت در منطقه نوا و صعود به قله پاشوره به سرپرستی مهدی زمردی

• توضیحات وثبت نام برنامه صعود به قله جانستون به سرپرستی رضا لطفیان

نوشته شده توسط در یکشنبه 13 آبان1386 ساعت 13:45 موضوع | لینک ثابت

ما ز یاران دست یاری داشتیم

انجمن کوهنوردی امیرکبیر همچنان مصمم به برگزاری هر چه باشکوه تر گردهمایی کوهنوردان خود در بیست و یکم آبان می باشد،در این راستا از همنوردان گرامی تقاضا  می شود جهت تهیه ی گزیده آلبومی از عکس برنامه های اجرا شده در  گروه- از ابتدا تا اکنون- گزیده ای از عکس های خود را (در بازه ی ۱ تا ۴۰ عکس) پس از نوشتن نام برنامه ی و ارسال کننده در گوشه ی پایین و چپ هر عکس، به میلاد احمدی (۰۹۱۲۷۹۷۶۶۱۳) یا امین دلشاد (۰۹۱۴۳۴۹۹۳۲۷) تحویل دهند. 

یادآوردی می کنم زمان زیادی تا روز برگزاری باقی نیست پس در صورت تمایل به همکاری، بجنبید.

نوشته شده توسط در چهارشنبه 9 آبان1386 ساعت 16:0 موضوع اخبار | لینک ثابت

                                 دوشنبه ۷/۸/۸۶ جلسه توجیهی و ثبت نام برنامه منطقه نوا

                                           (گلگشت در منطقه و صعود به قله پاشوره)

                                                    به سرپرستی مهدی زمردی 

                                     حضور در جلسه برای شرکت در برنامه الزامی است  

نوشته شده توسط در شنبه 5 آبان1386 ساعت 17:19 موضوع | لینک ثابت