انجمن کوهنوردی پلی تکنیک تهران

                    تاریخ ومحل برگزاری جلسات عمومی انجمن کوه نوردی دانشگاه صنعتی امیر کبیر    

                                        دوشنبه ها ساعت 17 کلاس 204 دانشکده ریاضی

           در جلسه این هفته خواهیم داشت: 

        ·        گزارش برنامه تمرین سنگ نوردی در بند یخچال به سرپرستی میر علی حسینی

        ·        توضیحات و ثبت نام برنامه گلگشت شهرستانک _دختران_ به سرپرستی

              پریسا امامی

                      حضور در جلسات گروه جهت شرکت در برنامه ها الزامی است

نوشته شده توسط در شنبه 28 مهر1386 ساعت 13:22 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در جمعه 27 مهر1386 ساعت 2:56 موضوع | لینک ثابت

آقای انواری با نسبت دادن کنایه "خوش آب و رنگ" به تقویم از همان ابتدا نظر خود را اعلام کردند. اما دقیقاً علت مخالفت خودشان را اعلام نکردند. تا جایی که به یاد دارم در جلسه انجمن نکته خاصی درباره صعود یخچال گفته نشد، جز اینکه مثلاً "سخته و برف زیاد داره!!" و یا "از این مسیر نمیشه صعود کرد"!. چرا نمیشود صعود کرد؟ به این دلیل که تا الان صعود نشده و یا کم صعود شده؟ درباره دماوند هم همین امکانات فعلی گروه برای صعود یک تیم پنج نفره به دماوند کافی است. البته منهای کفش و لباس که به آن هم میرسیم. اعتقاد دارم در چنین برنامه ای حتی اگر هوا خراب بود و تیم موفق به صعود هم نشد باز هم این به معنای شکست نیست.

من هم قویاً اعتقاد دارم یک انجمن کوهنوردی دانشجویی فقط باید مکانی برای آشنایی با اصول اولیه کوهنوردی و سنگنوردی باشد، و نیز محلی باشد که افرادی که قصد کار های جدی تر دارند بتوانند افرادی هم فکر و هم طراز با خود برای اجرای برنامه های فنی و دشوار تر پیدا کنند. در سال های گذشته اعضای گروه چنین شانسی داشتند و توانستند برنامه های خود را به طور شخصی پیگیری کنند. اما امروز اوضاع کمی فرق میکند. در شرایطی که رییس اداره تربیت بدنی نسبت به کلمه "قله" حساسیت دارد اعضای گروه چطور میتوانند میزان علاقه خود و دیگران نسبت به کار جدی را محک بزنند؟ وقتی نظر تربیت بدنی بر اجرای برنامه هایی مانند کباب خوری در شهرستانک است، چطور میتوان انتظار داشت افراد دارای علایق مشترک با همدیگر آشنا شوند؟

قرار دادن برنامه هایی مانند یخچال و دماوند در تقویم انجمن به نظرم دادن شانسی به اعضای گروه است برای تجربه ای جدید و سنجیدن انتخابی متفاوت از آن چیزی که تا کنون دیده اند.

تا زمانی که حد دشواری برنامه های انجمن در نهایت صعود های تکراری و یکروزه به کلون بستک و دو شاخ است، نباید انتظار داشت دانشجویان برای خرید کفش دوپوش، کت پر و سایر لوازم ضروری تشویق شوند. و نیز نباید انتظار داشت کسی هوس کند بعد از دوران دانشجویی هم کوهنوردی را ادامه دهد. و نباید هم انتظار داشت استاندارد های انجمن رشد و پیشرفتی داشته باشد. اعضای تیم صعود زمستانی دماوند در سال 81، نه کرامپون داشتند و نه کت پر. اکثر وسایلشان عاریتی بود و البته نامرغوب. تنها کفش را با کمک اداره تربیت بدنی تهیه کرده بودند. اتفاقاً آن برنامه هم به نوروز موکول شد، و آن جوانان جویای نام هم با کمال میل پذیرفتند. فقط چون خوشحال بودند که برنامه ای متفاوت را تجربه میکنند.

و یک سوال از اعضای قدیمی گروه: چرا کوهنوردان در زمان جوانی خود تا جای ممکن ریسک میکنند و تمام راه های جدید را امتحان میکنند، اما بعد به جوان ها توصیه انجام کار منطقی و بدون ریسک میکنند؟ برای این قضاوت خود هیچ مدرکی ندارم، اما فکر میکنم میترسند تا رکورد ها و افتخاراتشان توسط جوان ها شکسته شود، میترسند تا نامشان بوسیله نام های جدید کمرنگ شود، میترسند روزی برسد که از هیبت نامشان لرزه بر اندام کسی نیافتد ... .

و یک سوال دیگر: چرا در اروپا و آمریکا، افراد بعد از 5 سال کار کوهنوردی جدی، جرات میکنند به هیمالیا بروند، اما ایرانیان بعد از 30 سال کوهنوردی هنوز در کوه ها و تپه های ایران هروله میکنند؟ به نظرم جواب این سوال با پرسش قبلی چندان بی ارتباط نیست.

پ.ن: درباره سرپرست برنامه دماوند با دوستان موافقم. فکر میکنم تعیین سرپرست این برنامه در پشت در های بسته (J) صورت گرفته و خوب است هیئت رئیسه در این مورد پاسخ گو باشد.

احسان حسین نژاد .. مهر ۸۶.

نوشته شده توسط در سه شنبه 24 مهر1386 ساعت 13:43 موضوع مقاله و یادداشت | لینک ثابت

همزمان با این گرد هم آیی مجمع عمومی و انتخابات سالیانه انجمن برگزار می شود.

خواهشمندیم دوستان و هم نوردانمان آمادگی خود را جهت هر چه بهتر برگزار شدن این گرد هم آیی، به ما اعلام کنند. از جمله همکاری های بسیار ضروری، تماس با دوستان قدیمی و فارغ التحصیلان می باشد. در صورت تمایل به همکاری با آقای حسین سرافراز 09122508192 تماس بگیرید.

نوشته شده توسط در سه شنبه 24 مهر1386 ساعت 3:25 موضوع اخبار | لینک ثابت